Samochwała

„Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie co posiadacie” – to brzmi jak hasło wyborcze. Autorem tych słów jest polski bajkopisarz i pedagog Stanisław Jachowicz. Pewnie niewielu czytelników kojarzy jego nazwisko z tym powiedzeniem. Bardziej jednak był znany jako autor wiersza zaczynającego się od słów: „Pan kotek był chory i leżał w łóżeczku / I przyszedł kot doktor: jak się masz koteczku”?

Inny popularny polski autor wierszy dla dzieci Jan Wiktor Lesman, używał pseudonimu Jan Brzechwa. Z zawodu był adwokatem, więc może nie chciał być kojarzony z taką „mało poważną” twórczością, która dała mu jednak ogromną popularność. Pseudonim daje taką możliwość, lecz nie zawsze na zawsze. Przekonał się o tym niedawno, odkryty przez media literat Tadeusz Batyr, który pod taką tożsamością wydał biografię „Nikosia”, znanego przed laty gangstera trójmiejskiej mafii.

Okazało się, że Tadeusz Batyr, ukrywał się pod pseudonimem jednego z kandydatów na prezydenta RP w obecnych wyborach. Kandydat ten twierdził, że zna osobiście pisarza i chwalił jego publikację. Trudno przecież i głupio jest chwalić samego siebie. Tu przypomina się wiersz wspomnianego wcześniej poety Jana Brzechwy: „Samochwała w kącie stała, I wciąż tak opowiadała: Zdolna jestem niesłychanie, Najpiękniejsze mam ubranie, Moja buzia tryska zdrowiem, Jak coś powiem, to już powiem, Jak odpowiem, to roztropnie, W szkole mam najlepsze stopnie, Śpiewam lepiej niż w operze, Świetnie jeżdżę na rowerze, Znakomicie muchy łapię, Wiem, gdzie Wisła jest na mapie, Jestem mądra, jestem zgrabna,
Wiotka, słodka i powabna…itd”. I to jest autoprezentacja.

Możesz również polubić…